Een titel die voor zich spreekt. De slag om de T³ van Vilvoorde. Door een zeer smalle zwemstart lagen we als het waar gestapeld op elkaar. Ik positioneerde mij naast tussen ploegmaat Peter Denteneer en aanstaand olympiër Jelle Geens. De start verliep niet zonder slag of stoot. Er werd van langs alle kanten getrokken en geslagen. Ik geraakte er vrij snel uit en zwom vrij comfortabel in de voeten van Peter. Alles verliep goed tot aan de 1e bouy. Ik kreeg behoorlijk wat klappen en verloor zo zeker 10 plaatsen. Ik bleef ongeveer op die hoogte zwemmen en kwam als 15e uit het water.

 

Na een OK wissel kwam ik vooraan de 1e achtervolgende groep op de fiets. Het fietsen ging echt hard. De mannen van het ATRIAC team voerden hierbij de forcing. Daar werd aan de kop van de wedstrijd nog een schepje bovenop gedaan en ze liepen uit tot op 1 minuut.

 

We waren dus op achtervolgen aangewezen en trokken met onze loopschoenen aan ten strijde. In de eerste ronde van twee vorderde ik enkele plekken en liep ik enkele van mijn dichtste concurrenten in. In de 2e ronde moest ik wat gas terug nemen en verloor ik nog enkele plaatsen. Maar niet gegokt is altijd verloren. Ik eindigde op de 23ste plaats als 2e junior. Een resultaat waar ik zeker niet ontevreden mee ben. Na een weekje trainen is de conditie toch weer wat op pijl. We blijven werken om enkele superresultaten neer te zetten dit seizoen. Mijn volgende wedstrijd zal de ETU cup in Tabor worden. Maar eerst, TRAINEN!!

One Comment on “The battle off Vilvoorde

  1. Super Stan….ongelooflijk hoeveel motten je krijgt….best op bokskamp eens gaan…..knuf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *